hayatta hala bana oha dedirtecek şeyler olabiliyormuş.. böyle en aklına gelmiycek kişi en aklına gelmiycek şeyi yapabiliyorumuş. en yakının bile. en en en en. en çok en kullanan insan oldum he.

olayın o kadar şokunda kalmışım ki gece rüyalarıma girdi. devamını, korkunç sonunu gördüm. töbe töbe.

annem beni bazen çok korkutuyor. temizlik yapmayı pek beceremeyen ben, annemin ısrarları sonucu halıyı silmeye ikna oldum. tam böyle kendimi kaptırmışım haldır haldır şeyediyorum, annem başıma gelmiş; "sen silmeye devam et külkedisi, biz baloya gidiyoruz" dedi ve kocaman bi kahkaha savurup gitti. kendime gelemedim. öylece kalakaldım arkasından. zamandır mekandır yok oldu yeminle.

bu sabah da gelmiş her zamanki gibi dalga geçerek beni uyandırıyor. "hadi uyan seni bayramlık almaya götürücem" diye. he dedim. he çok güzel oldu anne. kalktık alışverişe gittik. tam dört saat tek bir şey beğendiremedi bana. öyle kızmış ki en sonunda "18 yaşına geldin utanmıyosun hala çocuk gibi giyinmeye!" diye çemkirip elimdeki tişörtü aldı fırlattı. yine kendime gelemedim. sonumuz mutlu mesut oldu ama. çok şükür.

trenler hep kırmızı olur. bazıları mavi olduğunu iddia etse de.