last goodbye

bu gece de bi rüya gördüm.
dün gecekinin aksine bilinçaltının istenmeyen yansımalarıydı bu sefer. bütün gece yaşadığım stres ve konu üzerine konuşmalarımız yüzünden oldu.

neden bilmiyorum, evine gittim.
kapı açıktı, içeriye girip odasına çıktım.
bilgisayar masasının altında, eskiden duvarında asılı olan hediyemi buldum.
çerçeveleri çıkmış, sadece camı duruyor.
camın içinden çıkardım, çantama koymaya yeltendim, "burda olmadığını farkettiğinde belki bişeyler kafasına dank eder" diye düşündüm.
sonra da "hala bişeyler umut ettiğimi düşünür" diye tepkisizliği seçtim, hediyeyi bulduğum yere koydum.
gitmeye karar verdim, aslında beklemeye karar vermiş de olabilirdim emin değilim şu an.
tam kapıdan çıkarken camdan arabalarının geldiğini gördüm.
kapıda yakalanırsam içeriye girişimi nasıl açıklayacağımı düşündüm.
zamanında anahtarı onun verdiğini söylerdim annelerine.
annesi beni görünce şaşırdı. "nasılsın burcucum?" dedi.
babası çok memnun gözüktü. "güzelim napıyorsun burda?" dedi gülümseyerek.
"ıı..şey.. ben onu görmeye gelmiştim" dedim.
baktım kapıdan içeri girdi. eve nasıl girdiğime dair ürettiğim yalan suya düştü.
neyseki annesi sormadı.onun yerine "sen iyi görünmüyorsun gel biraz dinlen bizde" dedi.
"yok ben gidiyim, sağolun, iyi geceler" dedim.
sanki hiçbişey olmamış gibi neşeli bi ses tonuyla "iyi geceleer" dedi.
kapıdan çıkınca hediyeyi almadığıma pişman oldum.

bütün bunlar "benim yerime de uyu, hatta bütün gün uyu" tekliflerini kabul ettiğim için oldu.