yolda yürüken kendimi bi an için kavak yelleri'nin bücürük aslısı gibi hissediyorum. ama iki sezon öncesi. böyle saçlarım kısa, boyum kısa. bakıyorum kollarım iki yanda haldır haldır sallanıyo, küçük küçük adımlar, penguen gibi. çok korkuyorum. o kadar çok korkuyorum ki hemen durup yan tarafımdaki dükkanın camekanına bakıyorum. aha işte ben. aslı'yla da alakam yok. salak salak sırıtıyorum ki dükkandaki adamla göz göze gelmem benim gülümsememle aynı saniyeye denk geliyor. hemen penguen aslı yürüyüşüyle ordan uzaklaşıyorum.
heveslerimi buzdolabına koydum dondurdum. zamanı gelince çıkarıp afiyetle yiycem.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder